Rozdział 34

Cześc :D !
Mam nadzieje,że nie piszę tego dla siebie tylko dla was i się wam podoba.
Zapraszam do komentowania ( daje mi to dużą wenę )
Postanowiłam że przy każdym nowym rozdziałem będe dodawała fragment tamtej część ( najdokładniej końcówkę )

Rozdział 34

" W moim sercu "

Tęskniłam za nim, za tym głosem za wspomnieniami... zatkało mnie tak dobrze myślicie był to Michał.
* Martyna co się stało?
* A co miało się stać ? nie odzywałeś się tyle miesięcy. A teraz kiedy już sobie życie ułożyłam dzwonisz?
* Wiem, przepraszam nie miałem odwagi.
* Powiedz mi ile ty kurwa razy już mnie przepraszałeś?
* Zmienie się proszę.
* Hhaha śmieszny jesteś wiesz? i ty jeszcze masz czelność?
Płakałam, na szczęście Kuba był przy mnie i mnie pocieszył. byłam mu za to wdzięczna, może się zmienił ? Może już tak do mnie nie powie? oby bo nie chce po raz drugi mieć uczucia że nikomu nie jestem potrzebna
sory nie po raz drugi tylko po raz kolejny.. Bolało mnie to, ale po tym jak Kuba stał się dla mnie miły kochany i opiekuńczy zrozumiałam że jednak żyje dla niego. Żałowałam zdarzeń które zdarzyły się wczoraj przed Hotelem z Kamilem. Miałam nadzieje, że o niczym się nie dowie Kuba...
Wysiedliśmy z windy, na portierni nie było Kamila.. całe szczęście pomyślałam..
Wybraliśmy sie na śniadanie był szwedzki stół bardzo dobrze bo umierałam z głodu. Wszytko na co miałam ochotę, było czułam się jak w raju.. Sama nie wiem czemu może dlatego że nigdy nie byłam w takim miejscu? ----------------------- Zjedliśmy śniadanie, i wróciliśmy do pokoju,  byłam tak najedzona że nie chciało mi się ruszać. Dlatego też powiedziałam Kubie żeby sam poszedł na basen, a ja za jakąś godzinkę przyjdę tylko się prze śpię.. Poszedł, położyłam się ale nie mogłam zasnąć więc myślałam.
Nagle zapukał ktoś do drzwi, myślałam że to Kuba zapomniał czegoś. Ledwie wstałam z łóżka i poszłam otworzyć. Ktoś zapukał 2 raz..
* Już otwieram chwila.
Otworzyłam, ujrzałam tam stojącego z różami Kamila. Zdziwiłam się.
* Cześć
* Cześć, co ty tu robisz?
* chciałem cię za wczoraj, przeproosić wiem, że nie powinienem ale nie mogłam się powstrzymać.
* Nie potrzebnie tu przyszedłeś.
* Nie prawda.
* co jeszcze ode mnie chcesz?
* nie rozumiesz tego ze się w tobie zakochałem, od pierwszego wejrzenia?

Więcej informacji na temat kiedy będą kolejne części będą zamieszczane tam: